Wednesday, July 30, 2014

ഇലയുടെ മണം

memoir

ഇത്തരം വിഭവങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിത്തരാനാരും ഇല്ല എന്റെ വീട്ടില്‍. രണ്ടാള്‍ക്കും വയസ്സായി, ആരോഗ്യം ഇല്ല. പിന്നെ ആരോട് ചോദിക്കും... എനിക്ക് കലത്തില്‍ ചുട്ടെടുക്കുന്ന നാ‍ളികേരവും ശര്‍ക്കരയും ഇട്ട അട ഇഷ്ടമാണ്..
നാട്ടില്‍ ഒരിക്കള്‍ പാറുകുട്ടി ചുട്ട് തന്നിരുന്നു, നാലഞ്ചുകൊല്ലം മുന്‍പ്. അതായിരുന്നു അവസാനമായി കിട്ടിയ അട. സുകുവേട്ടന്റെ പെണ്ണിന് ഇതൊക്കെ ഉണ്ടാക്കിത്തരാനുള്ള ഉത്സാഹം ഉള്ളത് സുകുവേട്ടനൊരു ഭാഗ്യവനായ കാരണം മാത്രം...
എനിക്ക് 4 മണിക്ക് ഒരു കാപ്പി ഇട്ട് തരാനും കൂടി എന്റെ പെണ്ണിന് നേരമില്ല. മസ്ക്കത്തില്‍ സുലൈമാനി സ്വയം ഇട്ട് കുടിച്ചതിനാല്‍ നാട്ടില്‍ ചായയുണ്ടാക്കിത്തരാന്‍ എന്റെ പെണ്ണിന് നേരമില്ല. അവളും പറയുന്നു...”എനിക്കും വയസ്സായില്ലേ.. നിങ്ങളെനിക്ക് ചായയുണ്ടാക്കിത്താ.............” ഇങ്ങിനെയാണ് കാര്യം. അതിനാല്‍ അടയും, പത്തിരിയും ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. തൃശ്ശൂരിലെ റെസ്റ്റോറന്റുകളില്‍ ഇവയെല്ലാം സുലഭം, പക്ഷെ എന്റെ ആരോഗ്യനില അവയൊന്നും സ്വീകരിക്കില്ല...
ചിലപ്പോള്‍ എനിക്ക് നല്ല ക്രിസ്പിയായ ഉഴുന്നുവട തിന്നാന്‍ തോന്നും. വീട്ടില്‍ കിട്ടാത്തതിനാല്‍ സ്വപ്ന തിയേറ്ററിന്റെ അടുത്തുള്ള സ്വാമീസ് കഫേയില്‍ പോയി കഴിക്കും. അവിടെത്തെ വടക്ക് പ്രത്യേക രുചിയുണ്ട്.
ഇന്ന് ഞാന്‍ പടിഞ്ഞാറെ സ്വരാജ് റൌണ്ടില്‍ തെണ്ടി നടക്കുമ്പോള്‍ ഒരു ചായ കുടിക്കാന്‍ ഒരിടത്ത് കയറി.. . ആ കടയുടെ പേര്...”പരിപ്പുവട”... അത്തരമൊരു പേര് കേട്ടപ്പോള്‍ ഉത്സാഹം തോന്നി. അവിടെ പലതരം വടയും, സ്പാനിഷ് വിഭവങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. വില വളരെ കുറവും.. പരിപ്പുവടയും ഉഴുന്നുവടയും കണ്ടപ്പോള്‍ ചവക്കണമെന്നുതോന്നിയെങ്കിലും കടിച്ചില്ല.,,
ഞാന്‍ 3 പരിപ്പുവടയും 3 ഉഴുന്നുവടയും പാര്‍സലായി വാങ്ങി. വീട്ടിലുള്ള ആനന്ദവല്ലിക്കും, എന്റെ മരുമകള്‍ സേതുവെന്ന് വിളിക്കുന്ന സേതുലക്ഷ്മിക്കും, പിന്നെ പേരക്കുട്ടി കുട്ടിമാളുവിനും. അവരത് 4 മണി കാപ്പിക്ക് കഴിച്ചു.
എനിക്ക് വെളിയന്നൂര്‍ ദേവീക്ഷേത്രത്തിലെ ഗണപതി ഹോമത്തിന്റെ പ്രസാദവും... ഇവിടെ പല അമ്പലങ്ങളില്‍ പല തരത്തിലും രുചിയിലുമാണ് പ്രസാദം.

Friday, July 11, 2014

വീലാകുമ്പോള്‍ അവിടെ ഉറങ്ങാം

 അയല്‍പ്പക്കത്തെ കുട്ട്യോള് ചോദിച്ചു “എന്താ അങ്കിള്‍ ഇപ്പോള്‍ ഒന്നും എഴുതാത്തേ...”?  “പ്രത്യേകിച്ചൊന്നുമില്ല മക്കളേ..”

"എന്നാലും എന്തോ ഉണ്ട് എന്ന് പ്രമീള ഓതി."

എഴുതാന്‍ മനസ്സില്‍ പലതും ഉണ്ട്, പക്ഷെ ഒരു മൂഡില്ല, തന്നെയുമല്ല കഴിഞ്ഞ നാലഞ്ചുദിവസമായി തൊണ്ടവേദനയും, ജലദോഷവും, തമ്മലുമൊക്കെ.. പിന്നെ കണ്ണ് പണ്ടത്തെപ്പോലെ സ്റ്റ്രൈന്‍ ചെയ്യാന്‍ വയ്യാണ്ടായിരിക്കുണൂ.. അപ്പോള്‍ ബ് ളോഗെഴുത്ത് ഒരു പ്രശ്നം തന്നെ... നിളാതീരത്തെ എന്റെ ഗേള്‍ ഫ്രണ്ട് പറഞ്ഞു പേനയും കടലാസ്സും എടുക്കാന്‍... ഇനി തിരക്കുള്ളവര്‍ തല്‍ക്കാലം ഇതുവായിക്കട്ടെ..  http://jp-smriti.blogspot.in/2010/04/blog-post_16.html


ഇന്ന് സ്വരാജ് റൌണ്ടില്‍ പോയി രണ്ട് മൂന്ന് വരയിട്ട പുസ്തകവും പേനയും മറ്റു ചില കോപ്പുകളും വാങ്ങി. മനസ്സില്‍ തോന്നുന്നതൊക്കെ കുറിച്ചുവെക്കാന്‍. എനിക്കാണെങ്കില്‍ പുസ്തകത്തില്‍ എഴുതി, പിന്നെ ടൈപ്പ് ചെയ്ത് ശീലമില്ല. എന്നാലും ഇനി പുസ്തകത്തില്‍ കുത്തിവരക്കാതെ വയ്യ..

കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളില്‍ ഒമാനിലുള്ള മസ്കത്തിലെ രണ്ട് പെണ്ണുങ്ങളോട് വാട്ട്സ് അപ്പില്‍ ലോഗ്യം പറഞ്ഞിരുന്നു. അവരില്‍ ഒരാള്‍ ചോദിച്ചു...”എന്താ മുഖപുസ്തകം വിട്ടോ..?”....

ഏയ് അങ്ങിനെ ഒന്നുമില്ല, ഒരു ചേഞ്ചെന്ന് ഞാന്‍ തട്ടിവിട്ടു. വാസ്തവത്തില്‍ ചേഞ്ചല്ല മേല്‍ പറഞ്ഞ സംഗതിയാണ് വിഷയം... പുസ്തകം എഴുതി നിറഞ്ഞാല്‍ വെളപ്പായയിലെ രമണി ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞ് ടൈപ്പ് ചെയ്ത് വാങ്ങിക്കണം.. ചേച്ചി എന്നെപ്പോലെ ടൈപ്പിങ്ങിന് ഫാസ്റ്റാണ്. ചേച്ചി ആള് സൂപ്പര്‍ ഫാസ്റ്റാണ്..

അപ്പോള്‍ എന്റെ കഥ വായിക്കുകയും ആകാം, ഒരു ഉപകാരം മറ്റൊരാള്‍ക്ക് ചെയ്തുകൊടുക്കലും ആകാം... അങ്ങിനെ നാളെ തൊട്ട് എഴുത്താരംഭിക്കുകയായി.. ഒരു പുസ്തകം എഴുതി നിറച്ച് കര്‍ക്കിടകം ഒന്നിന് ചേച്ചി വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തില്‍ ആനയൂട്ട് കാണാന്‍ വരുമ്പോള്‍ കൊടുക്കണം....

മസ്കത്തിലെ പെണ്ണുകുട്ട്യോള്‍ക്ക് ഒരു കഥ പ്രോമീസ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.. ആദ്യം രമണിച്ചേച്ചിക്ക് ഫ്രീ ആയി വായിക്കാം, പിന്നെ ഇവറ്റകള്‍ക്കും, പിന്നെ എല്ലാര്‍ക്കും... സാധാരണ തിരുവാതിര ഞാറ്റുവേലക്ക് ഞാന്‍ “പാറൂട്ടിക്കഥകള്‍” എഴുതാറുണ്ട്. ഇക്കുറി എഴുതിയില്ല, അതിനാല്‍ ഒരുപാട് ഓര്‍ഡര്‍ ഉണ്ട്, അതൊക്കെ എഴുതിത്തീര്‍ക്കണം.

 ഇനി രമണി ചേച്ചിയെ കൂടാതെ മറ്റാര്‍ക്കെങ്കിലും എന്നെ ടൈപ്പിങ്ങിന് സഹായിക്കാമെങ്കില്‍ സ്വാഗതം... എന്റെ വീട്ടില്‍ വന്ന് ടൈപ്പ് ചെയ്ത് തന്നാലും മതി. എന്നാല്‍ നല്ല മീന്‍ കൂട്ടാനും ചോറും തരാം. ഞാന്‍ ആനയൂട്ട് പ്രമാണിച്ച് നാല് കേസ് ഫോസ്റ്റര്‍ വാങ്ങിവെച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് സേവിക്കാനും തരാം..

പണ്ടൊക്കെ കുട്ടന്‍ മേനോന്‍ ഈ വഴിക്ക് വരാറുണ്ടായിരുന്നു, ഇപ്പോള്‍ അയാളെ കാണാനില്ല. കര്‍ക്കിടകം ഒന്നിന് ചിലപ്പോള്‍ ദുബായില്‍ നിന്ന് കുറുമാന്‍ വരുമായിരിക്കും.. അലമാരയിലെ  ഫോസ്റ്റര്‍ ചേട്ടന്മാര്‍ക്ക് ഫ്രീസറില്‍ കയറാന്‍ തിര്‍ക്കായി. പതഞ്ഞ് നുരഞ്ഞ് പൊങ്ങി എല്ലാരേയും സ്വീകരിക്കാന്‍ അവര്‍ തയ്യാര്‍..

ഇവിടെ കേരളത്തില്‍ ഡ്രാഫ്റ്റ് ബീയര്‍ കിട്ടിത്തുടങ്ങിയില്ല, സാധാരണ അത് പബ്ബിലാണ് വിളമ്പാറ്. ഇവിടെ പബ്ബൂം ഇല്ലല്ലോ... ഡ്രഫ്റ്റ് ബീയര്‍ നുരഞ്ഞുപൊങ്ങുന്നത് കാണുമ്പോള്‍ എന്റെ സിരകളില്‍ ചിലര്‍ വന്ന് നൃത്തം വെക്കുന്നപോലെ തോന്നും.. ഞാന്‍ ബേംഗളൂരും ബോംബെയിലും ഒക്കെ പോകുമ്പോള്‍ പബ്ബില്‍ പോകാറുണ്ട്..

ദുബായിലും മസ്കത്തിലും പണിയെടുക്കുമ്പോള്‍ പണി കഴിഞ്ഞാല്‍ ഉറക്കം വരുന്നത് വരെ അവിടെ ആയിരിക്കും. വീലാകുമ്പോള്‍ അവിടെ ഉറങ്ങാനും സ്ഥലം ഉണ്ട്.