Tuesday, December 24, 2013

ചെറുവത്താനി സ്റ്റൈൽ മോര് കാച്ചിയത്

മോര്  കാച്ചിയത് കഴിച്ചിട്ട് നാളേറെയായി.  കഥ വലുതാണ്‌. ചുരുക്കി പറയാം.  എന്റെ  നാട്  എന്ന് പറയുന്ന ചെറുവത്താനി -കുന്നംകുളത്ത്  വയറ്റിൽ  അസുഖം വന്നാൽ ആണ് മോര് കാച്ചുന്നത്. അതല്ലാതെ തൃശ്ശൂരിലെ പോലെ ഊണിന്  മോര് കാച്ചിയത് സെർവ്  ചെയ്യാറില്ല.

എനിക്ക് കൂടെകൂടെ  വയറ്റിൽ അസുഖം വരാറുണ്ട്,  അപ്പോൾ എന്റെ ചേച്ചി എനിക്ക് മോര്  കാച്ചിയതും പൊടിയരി കഞ്ഞിയും ചിലപ്പോൾ  ചുട്ട പപ്പടവും തരും.

 ഈ മോരുകാച്ചി  ഒന്നോ രണ്ടോ ഗ്ലാസും ഒരു ചട്ടി പൊടിയരി കഞ്ഞിയും  കുടിച്ചാൽ ഒരു വിധം വായുകോപവും  ദഹനക്കെടുമെല്ലാം പമ്പ കടക്കും.

ഈ മോര് കാച്ചൽ ഇത്തിരി ബുദ്ധിമുട്ടാണ് അതിനാൽ  എന്റെ  പെണ്ണ് ഇതുവരെ എനിക്ക്  ഇത് ഉണ്ടാക്കി  തന്നിട്ടില്ല.   ഒരിക്കൽ പാറുകുട്ടി  ഉണ്ടാക്കി തന്നിരുന്നു.

വെണ്ണ ഒട്ടും ഇല്ലാത്ത അധികം പുളി ഇല്ലാത്ത  പശുവിൻ മോര് മഞ്ഞൾ,  ചുക്ക്, കുരുമുളക്, വെളുത്തുള്ളി, വേപ്പില   എന്നിവ ചേർത്ത് ചെറു ചൂടിൽ  ഇളക്കി കൊണ്ടിരിക്കണം. മോര്  പിരിയാതെ  നോക്കണം.

ഏതാണ്ട്  അരമണിക്കൂറിൽ കൂടുതൽ ഇളക്കി  കഴിഞ്ഞാൽ വരുന്ന ആ മണം കേട്ടാൽ അത് ഉണ്ടാക്കുന്ന ആൾക്ക്  തന്നെ മൊത്തം കഴിക്കാൻ തോന്നും.

ചിലര് അവസാനം വറ്റൽ മുളകും കടുകും കാച്ചും. പക്ഷെ  രോഗികള്ക്ക് ഈ  കാച്ചൽ ഒഴിവാക്കും.

ഈ പ്രസ്തുത മോരുകാച്ചിയുടെ  റസീപ്പി ശരിക്കും അറിയണമെങ്കിൽ കുന്നംകുളം ചെരുവത്താനിക്കരൊട് ചോദിക്കണം.

നിങ്ങൾക്ക് ആക്കെങ്കിലും ഈ  സൂത്രം അറിയുമെങ്കിൽ എന്റെ വീട്ടിൽ  വന്ന്  ഇത് ഉണ്ടാക്കി തരുമല്ലോ..?

പാറുകുട്ടിയെ  എന്റെ കെട്ടിയോൾ ഇവിടെ കയറ്റുകയില്ല, അല്ലെങ്കിൽ അവളെ  വിളിക്കാമായിരുന്നു.


Sunday, December 15, 2013

UNTOUCHED SERENITY

"UNTOUCHED SERENITY"----You see a flower in bloom– have you ever considered that the blossoming of a flower is an act of passion, a sexual act? What is happening as the flower blossoms? The butterflies will sit on it and carry its pollen, its sperm, to another flower. sex is godly. The energy of sex is divine energy, godly energy. That is why this energy creates new life. It is the greatest, most mysterious force of all. If passion is transformed, the wife can become the mother; if lust is transformed, sex can become love. love bursts with colour, vividness, sparkle, it is the fuels that urges our soul to expand


Courtesy: my fb friend ms. Priya Dilipkumar

Saturday, December 14, 2013

സാറ - short story

സാറ

സാറ സുന്ദരിയായിരുന്നു. പ്രായത്തിലേറെ  വശ്യതയും ആകാരവും. മധുരപ്പതിനേഴിനു രണ്ട് കൊല്ലം കൂടി കഴിയണം, എങ്കിലും പതിനെഴിനെ വെല്ലുന്ന മേനിയഴക്. സാറയെ കണ്ടാൽ ആരും ഒന്ന് നോക്കും.

സാറയുടെ പറിക്കാൻ ഇരിക്കുന്ന മുറി സണ്ണിയുടെ കിടപ്പ് മുറിക്കരുകിൽ. തോട്ടവീട്. ഒരു വിളിപ്പാടകലെ. വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ രണ്ട് മുറികളും സജീവം. സാറ പഠിക്കാനുള്ളത്  നെറ്റിൽ പരതുമ്പോൾ സണ്ണി സോഷ്യൽ നെറ്റ്വർക്കിൽ  കറങ്ങി നടക്കും. അവർ ഒരിക്കൽ മുഖച്ചിത്രത്തിൽ  കണ്ടുവെങ്കിലും അധികം ഒന്നും പങ്കുവെച്ചില്ല. കാരണം രണ്ടുപേർക്കും അവരുടെ മുറിയിലിരുന്നാൽ അന്യോന്യം കനവുന്നതേ ഉള്ളൂ. തന്നെയുമല്ല പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും പറയാനുണ്ടായിരുന്നില്ല.

സാറ പതിനഞ്ചുകാരിയണെങ്കിൽ സണ്ണി മുപ്പതിൽ നിറഞ്ഞുനില്ക്കുന്നു,  വിവാഹിതൻ, സാറയെപ്പോലെ സുന്ദരിയായ മറ്റൊരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ചെറുക്കൻ.

ഒരു ദിവസം സാറ എന്തോ കരുതിക്കൂട്ടി നിലത്ത് വലിച്ചിട്ടു. അത് കേട്ട് സണ്ണി തോട്ട വീട്ടിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ നേർത്ത ഗൌണ്‍ ഇട്ട് സാറ അലക്ഷ്യമായി എങ്ങോ നോക്കി നില്ക്കുന്നു. സണ്ണി അത് കാര്യമാക്കാതെ അയാളുടെ പണിയിൽ വ്യാപ്ര്തനായി.

വീണ്ടും സമാനമായ സബ്ദം വീണ്ടും. നോക്കിയപ്പോൾ സാറ കൂടുതൽ വശ്യതയോടെ സണ്ണിയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.. രണ്ടു വീടുകളുടെയും ജനാലകൾ തമ്മിലകലം  കേവലം ഒന്നര മീറ്റർ.. ഉയരം കുറഞ്ഞ മതിൽ. പുറത്തേക്ക് ബാൽക്കണിയുള്ള രണ്ടുമുറികൾ. വേലി ചാടാൻ എളുപ്പം.

സാറ സണ്ണിയെ അങ്ങോട്ട് ക്ഷണിച്ചു.. പക്ഷെ സണ്ണിക്ക് അത്രമാത്രം ദാഹമില്ലാത്തതിനാൽ അയാൾ അങ്ങോട്ട് പോയില്ല. സമയം നോക്കിയപ്പോൾ രാവേറെയായി. 11 മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. രണ്ട് വീട്ടുകാരും ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

സണ്ണി ടോയലറ്റിൽ പോയി മുഖം കഴുകി ഉറങ്ങാനുള്ള മട്ടിൽ അടി വസ്ത്രങ്ങൾ ഊറി ഹാങ്ങറിൽ തൂക്കിയിടും നേരം ബാക്കണിയിലെ കതകിലാരോ മുട്ടുന്നു..

കർട്ടൻ നീക്കി നോക്കിയപ്പോൾ ...? സാറ. സണ്ണി അല്പമൊന്ന് പരുങ്ങി.
അവൾ വീണ്ടും മുട്ടി - തുറക്കൂ എന്ന ആംഗ്യഭാഷയിൽ...!!

മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ സണ്ണി വാതിൽ തുറന്നതും സാറ അയാളുടെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.

"സണ്ണിയേട്ടാ..../!!"
"സാറാ - എന്താ ഇതൊക്കെ...?"

:ഞാനാകെ ഒരു പ്രശ്നത്തിലാണ് . സണ്ണിയെട്ടൻ  എന്നെ സഹായിക്കണം.
"പ്രശ്നത്തിൽ എന്ന് വെച്ചാൽ...?"

"അങ്ങിനെ സണ്ണിയെട്ടൻ ഊഹിക്കുന്ന പോലെ ഒന്നും ഇല്ല. ഈ സാറയെ ആരും ഇന്ന് വരെ ആരും കൈ വെച്ചിട്ടില്ല.. ഞാൻ ഈ നിമിഷം വരെ ഫ്രഷ് ആണ്.. റിയലി ലൈക്ക് ഫ്രഷ് ഗ്രെയ്പ്പ്സ് . സണ്ണിയെട്ടന് വേണമെങ്കിൽ എന്നെ നുകരാം."

"പ്രത്യുപകാരമായി ഞാനുദ്ദേശിക്കുന്നത് സണ്ണിയേട്ടൻ ചെയ്തു തരണം.."
"പ്രത്യുപകാരമോ ...? എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ലല്ലോ ... തെളിച്ചു പറയൂ സാറാ .."

പൂവൻ പഴം പോലെ മുന്നിൽ നില്ക്കുന്ന സാറയെ കണ്ട് സണ്ണിയുടെ സമ നില തെറ്റാൻ തുടങ്ങി.. അടി വസ്ത്രമില്ലാതെ നേരിയ ഗൗണിൽ അവളുടെ എല്ലാം അയാൾക്ക് കാണാമായിരുന്നു. എല്ലാം അയാൾക്ക് വേണ്ടി അവൾ സമർപ്പിക്കാനും തയ്യാർ .

"പക്ഷെ എന്തായിരിക്കും അവൾ ആവശ്യപ്പെടുന്ന പ്രത്യുപകാരം...?"

[അടുത്ത ലക്കത്തിൽ അവസാനിക്കും ]
++


Saturday, November 23, 2013

ഹേബിക്കൊരു കഷണം കരിമ്പ്

ഇന്നെലെ ഞാന്‍ പുത്തന്‍ പള്ളിയില്‍ പെരുന്നാള് കാണാന്‍ പോയി.. ഹേബിക്കുള്ള ഒരു കരിമ്പിന്‍ തണ്ട് വാങ്ങിയപ്പോളാണ് ഓര്‍ത്തത് - ഇതെങ്ങിനെ വീടെത്തിക്കും. ഈ കരിമ്പിന്‍ തണ്ടുമായി എന്നെ ഓട്ടോയില്‍ കയറ്റിയില്ല. മഴ ചാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാന്‍ കരിമ്പിന്‍ തണ്ട്  ചുമലില്‍ വെച്ച്  പോസ്റ്റ് ഓഫീസ് റോഡ്, ചെട്ടിയങ്ങാടി, വെളിയന്നൂര്‍ വഴി കൊക്കാലയിലുള്ള എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പ്രയാണം ആരംഭിച്ചു.

മാതൃഭൂമിക്കവലയില്‍ എത്തിയപ്പോളെനിക്കൊരു തമാശ.. ശക്തന്‍ വഴി പോയാലോ...? ശരിക്ക് ഈ കമ്പ് തോളില്‍ വെച്ച് ശക്തന്‍ മാര്‍ക്കറ്റില്‍ പോയി. ആ വഴിക്കുള്ള ടി ബി റോഡില്‍ കൂടി നടന്നുവേണം എന്റെ വീടെത്താന്‍. അവിടെ ആണ് തൃശ്ശൂരില്‍ 6 മൂന്നു നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ഉള്ള ഹോട്ടലുകള്‍.. ഇതില്‍ 5 എണ്ണത്തിന്റെ മുന്നില്‍ കൂടി നടന്നുവേണം
എന്റെ വീടെത്താന്‍.

ഞാന്‍ മുണ്ട് വളച്ചുകെട്ടി നടന്ന് നടന്ന് ശക്തന്‍ മീന്‍ മാര്‍ക്കറ്റിന്നരികിലുള്ള ദാസ് ഹോട്ടലില്‍ എത്തി.. പേഴ്സ് എടുത്തിരുന്നില്ല, പോക്കറ്റടിക്കാരെ പേടിച്ച്. കുറച്ച് ഫിലൂസ് എടുത്ത് പോക്കറ്റിലും ട്രൌസറിന്റെ കീശയിലും വെച്ചിരുന്നു. അതെല്ലാം എടുത്ത് എണ്ണി നോക്കി.. രണ്ട് ബീയറടിക്കാനുള്ള വകയുണ്ട്. പിന്നെ ബസ്സ് സ്റ്റാന്‍ഡ് പരിസരത്ത് നിന്ന് കൊത്തുപൊറോട്ട + ഓമ്ലെറ്റ് അടിക്കുകയും ചെയ്യാമെന്നൊക്കെ വിചാരിച്ച് ഈ കരിമ്പിന്‍ കമ്പ് ഹോട്ടല്‍ റിസപ്ഷനിലേക്ക് കൊണ്ട് പോകും വഴി സെക്യൂരിറ്റിക്കാരന്‍ എന്നെ പിടിച്ചു.

“യേയ് എന്തുവാടേ ഇത് പൊക്കിക്കൊണ്ട് വരണ്...നെന്റെയൊരു അവസാനത്തെ കരിമ്പുകച്ചവടം....?”
“എനിക്ക്  ബാറിലേക്ക് പോകണം, ഒന്നുമിനുങ്ങണം...”

“ഓ അതുശരി. എന്നാലേ മോന്‍ ആ തോളിലുള്ള സാധനം പുറത്തെവിടെയെങ്കിലും വെച്ചേച്ചുവാ. നമുക്ക് പിന്നീടാലോചിക്കാം...”
"എവന്‍ ആരെടാ........... പെരുന്നാള് കണ്ട് രണ്ട് ഫോസ്റ്റര്‍ അടിക്കാമെന്നുവെച്ചാല്‍ എവന്റെയൊക്കെ ഔദാര്യം വേണമെന്നോ.... നീ പോടാ.. ദിനേശാ.. ഇവിടെ വേറെയും കള്ളു ഹോട്ടലുണ്ടല്ലോ “

ഈ ഹേബിയെക്കൊണ്ട് തോറ്റു. അവളുടെ ഒരു കരിമ്പ്........!! ഇനി കരിമ്പൊക്കെ കൊണ്ടക്കൊടുത്തിട്ട് വല്ല കാര്യോം ഉണ്ടാകുവോ.... ഹൂം........ കൊടുത്തുനോക്കാം... ലക്കിടി അല്ലേ ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും...?!!

ഞാന്‍ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി നേരെ ജോയ്സ് പാലസ് ഹോട്ടലിലെത്തി. അവിടെ താഴെ ഒരു സ്റ്റാന്‍ഡിങ്ങ് ബാര്‍ കണ്ടു. അവിടെയാണെങ്കില്‍ ഈ കരിമ്പിന്‍ തോക്ക് തോളില്‍ വെച്ചുതന്നെ വീശാം.. പക്ഷെ അവിടെ ഞാന്‍ ഇതുവരെ പോയിട്ടില്ല. ഇനി വല്ലോരും കണ്ടെങ്കില്‍ മോശമല്ലേ....?

“എന്നെ ഈ വേഷത്തില്‍ ആരുശ്രദ്ധിക്കാന്‍.. വളച്ചുകെട്ടിയ മുണ്ടും, മുറുക്കിച്ചുവപ്പിച്ച ചുണ്ടും, തലയിലൊരു കെട്ടും, പിന്നെ തോളത്ത്  ഈ തോക്കും... എടീ ഹേബീ.......... ഇവിടെ നിന്നും എനിക്ക് വീശാന്‍ ഒന്നും കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ ഈ കരിമ്പിന്‍ തോക്കുകൊണ്ട് ഞാന്‍ നിന്നെ ശരിക്കും പെരുമാറും.. ഹമ്പടീ കേമത്തീ... ?”

“യേയ് അവിടെ ശരിയാകില്ല. അവിടെ ബീഡിപ്പുകയും സിഗരറ്റുപുകയും ഒക്കെ നിറഞ്ഞ് ആകെ എന്തോ പോലെ. “

സംഗതി ഞാനും പണ്ട്  ഒരു പുകവലിക്കാരനായിരുന്നു. സുധന്‍ ഇപ്പോഴും വലിക്കുന്നുണ്ടായിരിക്കും. രണ്ട് ഫോസ്റ്റര്‍ അടിച്ചാല്‍ എനിക്കും തോന്നും ഒരു പുക വിടാന്‍. പണ്ട്  ഞാന്‍ ജര്‍മ്മനിയിലായിരുന്ന കാലത്ത് “ബാഡന്‍ ബാഡന്‍” എന്നൊരു പട്ടണത്തിലെ കാസിനോയില്‍ ചൂതുകളിക്കാന്‍ പോകുമായിരുന്നു.

അവിടുത്തെ വെന്‍ഡിങ്ങ്  മെഷീനില്‍ പണമിട്ടാല്‍ സിഗരറ്റ് കിട്ടും. ഒരിക്കല്‍ ഞാന്‍ ഒരു മഗ്ഗ് ഡ്രാഫ്റ്റ് ബീയറടിച്ച്  ഇങ്ങിനെ മത്ത് പിടിച്ചിരിക്കുന്ന നേരം ഒരു പുക വിടാന്‍ തോന്നി. ഞാന്‍ പുകവലി നിര്‍ത്തിയ കാലത്ത് വലിച്ചിരുന്ന റോത്ത് മാനെ അവിടെ കണ്ടില്ല. അതുപോലെ നിറമുള്ള മറ്റൊരുത്തന്റെ തലയില്‍ കാശിട്ട് ഒരു ഇടി കൊടുത്തപ്പോള്‍ ഒരു പാക്കറ്റ് കിട്ടി.. നോക്കിയപ്പോള്‍ അത് “ജിത്തേന്‍” എന്ന സ്വിസ്സ് സിഗരറ്റായിരുന്നു.

എന്തു മണ്ണാങ്കട്ടിയായാലും വേണ്ടില്ലാ എന്നും വിചാരിച്ച് , കത്തിച്ച് ഒരു പുക വിട്ടു. ആ പുക ഉള്ളില്‍ പോയതേ ഓര്‍മ്മയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.. ഞാന്‍ നിലം പതിച്ചു. അത്രക്കും കടുപ്പമുള്ള ഒരു സിഗരറ്റ് ഞാന്‍ എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ വലിച്ചിട്ടില്ല. ഇന്നേതായാലും പോസ്കറ്റില്‍ ഉള്ള കാശ് കൊണ്ട്  രണ്ടെണ്ണം വീശിയതിനുശേഷം ഒരു പാക്കറ്റ് ചാര്‍മിനാര്‍ വാങ്ങി വലിക്കണം.. മാള്‍ബൊറൊ കിട്ടിയാലും വേണ്ടില്ല.

അഴിയാന്‍ തുടങ്ങുന്ന മുണ്ട് വീണ്ടും അഴിച്ചുകുത്തി സ്റ്റാന്‍ഡിങ്ങ് ബാറിന്നകത്തേക്ക് കടക്കുമ്പോളേക്കും അവിടെയും എന്നെ പിടിച്ചു ഒരാള്‍.. ഈ ആള്‍ കോളറിനുപിടിച്ചു....

“യേയ് ആ വടിയൊന്നും ഇതിന്നകത്തേക്ക് കയറ്റാന്‍ പറ്റില്ല. വേണമെങ്കില്‍ ഒരു ചുവപ്പ് ലൈറ്റ് മുകളില്‍ ഫിറ്റ് ചെയ്ത് കേറിക്കോ....?”

“ചുവപ്പ് ലൈറ്റോ...?”

ഞാന്‍ അന്തം വിട്ടു.....!!!

“ഹോ ഹോ ഇപ്പോ മനസ്സിലായി... ഹസ്സാര്‍ഡ്  വിളക്ക് അല്ലേ...?” ഇനി അതിന്റെ കുറവും കൂടിയേ ഉള്ളൂ... ഉള്ളതൊക്കെ മതിയായി... കുരുത്തം കെട്ടവളേ....? ഞാന്‍ ശരിയാക്കിത്തരാം.........”

“ഇവിടെയും രക്ഷയില്ലെന്നായോ... സാരമില്ല... ഇവിടെ ഒരു  എക്സിക്ക്യുട്ടീവ് ബാര്‍ ഉണ്ടല്ലോ.. അവിടെ പോകാം..“

ഞാന്‍ തലയിലെ കെട്ട് അഴിച്ച് മുണ്ട് താഴെയിട്ട് തോളിലെ കരിമ്പിന്‍ കോല്  ഒരു പനമരത്തിന്റെ മേലില്‍ കെട്ടി വെച്ച് നല്ല കുട്ടിയെപോലെ എക്സിക്യൂട്ടിവ് ബാറില്‍ കയറി രണ്ട് ഫോസ്റ്റര്‍ ചില്‍ഡ് ബീയര്‍ അകത്താക്കി.. ഇടക്ക് ജനലില്‍ കൂടി നോക്കി ആ പെണ്ണിന്റെ കരിമ്പ് അവിടെ തന്നെ ഉണ്ടല്ലോ എന്ന്..

“കരിമ്പിന് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല....”

മുണ്ടുപൊക്കി കീശയില്‍ കയ്യിട്ടു. ഉള്ള പണമെല്ലാം എണ്ണി നോക്കി.. മൂന്നാമതൊരു ബീയറടിക്കാനുള്ള വകയില്ല. നാട്ടിന്‍ പുറത്തെ കള്ള് ഷോപ്പാണെങ്കില്‍ കടം പറയാമായിരുന്നു... ഇവിടെ അത് നടക്കില്ല..

അങ്ങിനെ ഞാന്‍ ഇരുന്ന് സ്വപ്നം കാണുന്നതിന്നിടയില്‍ എനിക്ക് തോന്നി. ഞാന്‍ രണ്ടാമത് ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്ത കുപ്പി ഞാന്‍ കുടിച്ചോ ഇല്ലയോ എന്ന്.. ബാര്‍ കൌണ്ടറിലാണെങ്കില്‍ ഒരു ഫുള്‍ കുപ്പി ഇരിക്കുന്നുണ്ട്താനും.. “ ഇത് ഇനി മറ്റാരുടെയെങ്കിലും ആകുമോ...?”

“എന്തായാലും വേണ്ടില്ല, അത് ഒരു മഗ്ഗില്‍ ഒഴിച്ച് ഒറ്റയടിക്ക് മോന്തി സ്ഥലം വിട്ടു..”

ഞാന്‍ ശരിക്കും വീലായിരുന്നു. മഴ ചാറല്‍ കൂടി.. കണ്ണടക്ക് വൈപ്പര്‍ ഇല്ലായിരുന്നു. അതിനാല്‍ കണ്ണട ഊരി ട്രൌസറിന്റെ ഉള്ളില്‍ വെച്ചു. തോര്‍ത്ത് തലയില്‍ കെട്ടി. നേരെ അല്‍ ക്വയറിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെയാണല്ലോ ഈ ഭയങ്കരി താമസിക്കുന്നത്.

“ഹേബിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയാണ് ഹേപ്പിയുടെ വീട്.. ഈ കരിമ്പ് കണ്ടാല്‍ അവളെങ്ങാനും ചോദിച്ചാലോ ഒരു കഷണം...? കൊടുക്കാമല്ലേ...? അവള്‍ കുണുങ്ങി കുണുങ്ങി കിന്നാരം പറഞ്ഞെന്നെ മയക്കിയേക്കും ചിലപ്പോള്‍..?”

രക്ഷപ്പെട്ടു...! ഹേപ്പിയുടെ വീട് കഴിഞ്ഞു...ഇനി ഹേബിയുടെ വീടെത്തി ഈ കരിമ്പിന്‍ തോക്ക് അവള്‍ക്ക് കൊടുത്ത് നാല് ചീത്ത വിളിച്ചാല്‍ എന്റെ പെരുന്നാളാഘോഷം കഴിയും ഈ കൊല്ലത്തെ..

“നടന്നിട്ടും നടന്നിട്ടും ഈ ഹമുക്കിന്റെ വീട് കാണാനില്ലല്ലോ...? അപ്പോളാണ് പിന്നില്‍ നിന്നൊരു വിളി...”

“ഉണ്ണ്യേട്ടാ............?..”
“ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി... ഇനി എന്റെ പാറുകുട്ടിയങ്ങാനും ആയിരിക്കുമോ...? എന്നാ പിന്നെ പറയേണ്ട ഈ കരിമ്പുമുഴുവന്‍ അവളെടുക്കും..”
"വട്ടക്കഴുത്തുള്ള പുള്ളി ജാക്കറ്റും മുട്ടുവരെ ഉള്ള മുണ്ടും ഉടുത്ത് കുണുങ്ങി നടക്കുന്ന പാറുകുട്ടിയെ കണ്ടാല്‍ പിന്നെ ഞാന്‍ ഈ പരിസരമെല്ലാം മറക്കും...”

മണി ഒമ്പത് കഴിഞ്ഞിരിക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നു.. റോട്ടിലൊന്നും വെളിച്ചമില്ല. നിലാവെളിച്ചത്തില്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍...?!! പാറുകുട്ടിയെപ്പോലെ തന്നെ വെളുത്ത്  തടിച്ച ഒരു പെണ്ണ്... !!!

“അവളോടി വന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു......... ഉണ്ണ്യേട്ടാ ആ കരിമ്പെനിക്ക് താ............”?
പിന്നെ എനിക്കൊന്നും ഓര്‍മ്മയുണ്ടായിരുന്നില്ല.. എണീറ്റു നോക്കിയപ്പോള്‍ നേരം പുലര്‍ന്നിരുന്നു. എന്റെ കരിമ്പിന്‍ തോക്ക് അവള്‍ എടുത്തോണ്ട് പോയിരുന്നു...

“ആരാണ് എന്റെ കരിമ്പിന്‍ തോക്കെടുത്തത്....... ഹേബിയോ..... അതോ ഹേപ്പിയോ..?”
+++

Saturday, October 5, 2013

കട്ടന്‍ കാപ്പിയും പരിപ്പുവടയും

memoir

ഇവിടെ രുചികരമായ കാപ്പി കുടിക്കാം, പരിപ്പുവടയും ഉഴുന്നുവടയും തിന്നാം, നാട്ടുവര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍ കൈമാറാം. പരദൂഷണം പറയാം...

എല്ലാം ഉണ്ട് ഈ കാപ്പിക്കടയില്‍. നാട്ടിലെ പോലെ നാല് പഴക്കുലകള്‍ കെട്ടി ഞാത്തിയിട്ടാല്‍ കാപ്പി കൊണ്ടുവരുന്നതിന്നിടയില്‍ ഉരിഞ്ഞ് തിന്നാമായിരുന്നു...

വരൂ കൂട്ടരെ ഇങ്ങോട്ട് - ഞാന്‍ കാണും ഈ ഇടവഴിയില്‍... 

ബൊമ്മക്കൊലും കാണാന്‍ വന്നപ്പോള്‍ കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം ഞാന്‍ അഞ്ജലിയെ കണ്ടിരുന്നു അമ്പലത്തില്‍ വെച്ച്. ഇന്നെലെ അവളെ കണ്ടപ്പോള്‍ അവള്‍ തടിച്ച് കൊഴുത്ത് ഒരു ചുന്ദരി ആയിരിക്കുന്നു..

സബിതക്ക് വലിയ മാറ്റം ഇല്ല, തടി അല്പം കൂടിയിട്ടുണ്ട്.. അഞ്ജലിയുടെ അനിയത്തിക്കും. അങ്ങിനെ കുറേ ഓര്‍മ്മകള്‍ അയവിട്ടു ഈ നവരാത്രി നാളില്‍.

Tuesday, October 1, 2013

ചിദംബരത്തിന്റെ കഥാകൃത്ത്

ചിദംബരത്തിന്റെ കഥാകൃത്ത് എന്റെ ചേട്ടന്‍ - ഈ ചേട്ടനെ ഞങ്ങള്‍ ബാലേട്ടന്‍ എന്നാ വിളിക്കുക. ബാലേട്ടന്റെ ആദ്യ ഭാര്യ യെ എനിക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു.

എന്റെ കല്യാണത്തിന് വരാതിരിക്കാന്‍ കരുതിക്കൂട്ടി എന്റെ **ചേച്ചി അവരെ രണ്ട് ദിവസം മുന്‍പാണ് ക്ഷണിച്ചത്. എന്റെ മനസ്സിലുള്ള ആ ദു:ഖം ഇന്നും വേദനയോടെ ഓര്‍ക്കുന്നു. എന്റെ മനസ്സില്‍ അവരുടെ പേര് വരുന്നില്ല. എനിക്ക് പലരുടേയും പേര് ഓര്‍മ്മ വരുന്നില്ല. മറവി കൂടുതലാണ്.

അവര്‍ സ്നേഹിച്ച് കല്യാണം കഴിച്ചതാണ്. ബാലേട്ടന്റെ മുറപ്പെണ്ണായിരുന്നു ശ്രീധര. ഇപ്പോള്‍ പേര് ഓര്‍മ്മ വന്നു. ശ്രീധരച്ചേച്ചി. വെളുത്ത് തടിച്ച പ്രകൃതമായിരുന്നു ശ്രീധരച്ചേച്ചിക്ക്. ടീച്ചറായിരുന്നു. ബാ‍ലേട്ടന്‍ വക്കീലും.

എന്റെ വലിയമ്മയുടെ മകനാണ് ബാലേട്ടന്‍ - ബാലേട്ടന്‍ ഈ കഥയുള്‍പ്പെടെ കുറേ കഥകള്‍ സിനിമ ആയിട്ടുണ്ട്. കുറേ അധികം സൃഷ്ടികള്‍ പുസ്തമായി അച്ചടിച്ച് വന്നിട്ടുണ്ട്.

എന്റെ സ്വന്തം അനിയന്‍ ശ്രീരാമന്റേതും. എന്റെ ശ്രീമതി എന്നെ കളിയാക്കും...” നിങ്ങളെ എന്തിന് കൊള്ളണം...? നിങ്ങളുടെ അനിയന്റെ എത്ര പുസ്തകങ്ങള്‍ അച്ചടിച്ച് വന്നു. പേരിനെങ്കിലും ഒരു പുസ്തകമെങ്കിലും അച്ചടിച്ച് ഇറക്കിയോ...?”

“ഞാനും ഇറക്കാമെടീ.......... എല്ലാത്തിനും ഒരു സമയം ഉണ്ട്. എന്നിലെ എഴുത്ത് പുറത്തേക്ക് വന്നത് എന്റെ വയസ്സുകാലത്താണ്..”

ഞാന്‍ രണ്ട് മൂന്ന് കൊല്ലം എഴുതിയ “എന്റെ പാറുകുട്ടീ” എന്ന നോവല്‍ ഇതിന്നകം പതിനായിരിത്തില്‍ കൂടുതല്‍ ആളുകള്‍ വായിച്ചുകഴിഞ്ഞു. ഞാന്‍ ഇത് അച്ചടിച്ച് പുറത്തിറക്കും. പണ്ട് കറന്റ് ബുക്ക്സ് ഇത് അച്ചടിച്ച് ഇറക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും അവര്‍ക്ക് ആയില്ല.

ഞാനൊരു അറിയപ്പെടാത്ത എഴുത്തുകാരനല്ലേ...? എന്നെ ആരുണ്ട് സഹായിക്കാന്‍ - എന്റെ വരുമാനം മെച്ചപ്പെട്ടാല്‍ ഞാന്‍ ഇത് സ്വന്തമായി അച്ചടിച്ച് പുറത്തിറക്കും.. നിന്റെ കയ്യിലായിരിക്കും ആദ്യ കോപ്പി തരിക.

ഞാന്‍ ഒരു വര്‍ഷം മൂന്‍പ് ബാലേട്ടന്റെ രണ്ടാം ഭാര്യ യശോദ ചേച്ചിയെ കണ്ടപ്പോള്‍, ചേച്ചി പറഞ്ഞു. “ബാലേട്ടന്‍ ഇന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ഉണിയുടെ എല്ലാ കഥകളും അച്ചടിച്ച് വന്നേനെ”.

ഇത് കേട്ട് എന്റെ കണ്ണുനിറഞ്ഞു. എന്റെ തൊണ്ട ഇടറി. ബാലേട്ടന് എന്നെ വളരെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. ബാലേട്ടന്റെ ബാല്യം സിലോണില്‍ ആയിരുന്നു. ഞാനും എന്റെ ചേച്ചിയും ചെറുപ്പത്തില്‍ അവിടെ കൂടെ കൂടെ പോയി നില്‍ക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.

ബാലേട്ടന്റെ അച്ചന്‍ സിലോണില്‍ റെയില്‍ വേ യില്‍ ആയിരുന്നു ജോലി. വളരെ ഉയര്‍ന്ന ഉദ്യോഗം ആയിരുന്നു. എന്റെ അച്ചന്‍ കൊളംബോ ആസ്ഥാനമായിരുന്ന ബുഹാരി ഗ്രൂപ്പ് ഓഫ് ഹോട്ടല്‍ സിന്റെ ജനറല്‍ മേനേജര്‍ ആയിരുന്നു.

“ചിദംബരം” കൂടാതെ പൊന്തന്‍ മാട, വാസ്തു ഹാര എന്നീ സിനിമകളും ബാലേട്ടന്റെ വന്നിരുന്നു. ബാലേട്ടന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ചങ്ങാതി ആയിരുന്നു സംവിധായകന്‍ അരവിന്ദന്‍ - അരവിന്ദനിലൂടെ ആണ് എന്റെ സഹോദരന്‍ വി. കെ. ശ്രീരാമന്‍ സിനിമാലോകത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചത്.

ബാലേട്ടനെ പറ്റി എഴുതിയാലും എഴുതിയാലും തീരാത്ത അത്ര ഉണ്ട് എന്റെ മനസ്സില്‍. പിന്നീടെഴുതാം ശേഷം വിശേഷങ്ങള്‍.

ഞാന്‍ “ചേച്ചി” എന്ന് വിളിക്കുന്നത് എന്റെ പെറ്റമ്മയേയാണ്.

Monday, September 16, 2013

തിരുവോണത്തിനൊരു ചെരിപ്പ് കള്ളൻ

memoir


ഇന്ന് തിരുവോണം. എല്ലാ മലയാളികൾക്കും സ്നേഹം നിറഞ്ഞ ഓണാശംസകൾ.


ഞാൻ കാലത്ത് നേരെത്തെ എണീറ്റ്, കുളിയും കഴിഞ്ഞ് നേരെ അച്ഛൻ തേവർ അമ്പലത്തിൽ പോയി തേവരെ വണങ്ങി. എന്നിട്ട് വടക്കുന്നാഥൻ, പാറമേക്കാവ് എന്നീ ക്ഷേത്രങ്ങളിലേക്ക് പോകാനായി അച്ഛൻ തേവർ അമ്പലത്തിൽ നിന്നും പുറപ്പെട്ടു. സ്വരാജ് റൌണ്ട് എത്തിയപ്പോൾ വടക്കുന്നാഥനെ തൊഴാൻ വടക്കെ പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിൽ കൂടി കയറാം എന്ന് കരുതി വാഹനം ആ വഴിക്ക് വിട്ടെങ്കിലും അങ്ങോട്ട്‌ തിരിക്കാൻ മറന്നു. വണ്‍ വെ ആയതിനാൽ റിവേർസ് ഗിയർ മടിച്ചുനിന്നു.


അങ്ങിനെ നേരെ വിട്ടു വണ്ടി പാറമേക്കവിലേക്ക്. അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ തിരക്കോട് തിരക്ക്. വാഹനം പാർക്ക് ചെയ്യാൻ അങ്ങ് ആനത്താവളം വരെ പോകേണ്ടി വന്നു. അമ്പലത്തിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ എലൈറ്റ് ആശുപത്രിയിലെ യൂറോളജിസ്റ്റ് വേണു ചന്ദ്രനെ കണ്ടു കുശലം പറഞ്ഞു.    അവിടെ നിന്നും അമ്പലത്തിലേക്ക് കടക്കുന്ന വഴിയിലുള്ള പൈപ്പിൽ നിന്നും കാൽ കഴുകി ശുദ്ധി വരുത്തി, ചെരിപ്പും കഴുകി അവിടെ തന്നെ വെച്ച്, ഉള്ളിൽ കയറി.


ഇന്ന് കാലത്ത് തൊട്ടു മഴയാണ്. എന്നാലും അമ്പലത്തിൽ തിരക്കിന് ഒട്ടും കുറവില്ല. ഓണപ്പൂക്കളതിന്റെ പടം എടുക്കണം, പക്ഷെ നല്ലതൊന്നും ഒപ്പിയെടുക്കാൻ പറ്റിയില്ല, കളത്തിനു ചുറ്റും ആളൊഴിഞ്ഞ നേരമില്ല. പിന്നെ ലൈറ്റിന്റെ കുറവ്, മറ്റുചില പ്രശ്നങ്ങൾ, വേണ്ടത്ര നല്ല പടങ്ങൾ കിട്ടിയില്ല. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം പ്രൊഫെഷണൽ ക്യാമറ കൊണ്ട് പോയിരുന്നു. ഇക്കൊല്ലം മഴയായതിനാൽ അത് ഒഴിവാക്കി.


അമ്മയെ തൊഴുത് അങ്ങുമിങ്ങും നോക്കി.. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം ഇട്ട ഇടത്തിൽ ആയിരുന്നില്ല ഇക്കൊല്ലത്തെ പൂക്കളം. നാലമ്പലത്തിന്റെ ചുറ്റുമുള്ള നടപ്പാതയിൽ ആയിരുന്നു. അവിടേക്ക് കടക്കണമെങ്കിൽ കുപ്പായം ഊരണം. കുപ്പായം ഊരിയാൽ കീശയിൽ ഉള്ള പണം, മൊബൈൽ മുതലായവ താഴെ വീഴും. കാര്യം നടക്കണമെങ്കിൽ കുപ്പായം ഊരിയല്ലേ തീരൂ.


കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും വരുമാനം ഉള്ളതും ആളുകൾ പോകുന്നതും ആയ ക്ഷേത്രമാണ് ശബരിമല. അവിടെ ക്ഷേത്രത്തിന് അകത്ത് കുപ്പായം ഊരാതെ ഭഗവാനെ തൊഴുതു വണങ്ങാം. ഇവിടെ കുപ്പായം ഊരിയെ തീരൂ. അങ്ങിനെ കുപ്പായം ഊരി അകത്തേക്ക് കടന്നു, വീണ്ടും അമ്മയെ വണങ്ങി, പോട്ടം പിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.


വിചാരിച്ച അത്ര നല്ല പോട്ടങ്ങൾ പിടിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. കാരണം മഴയും ചളിയും തിരക്കും കാരണം. തന്നെയുമല്ല മുണ്ട്  ഉടുത്ത് പോകുമ്പോൾ പലതും ട്രൌസറിലെ പോക്കറ്റിൽ വെക്കുന്ന പോലെ പറ്റില്ലല്ലോ..? തിരക്കിൽ പലതും നഷ്ടപ്പെടാതെ നോക്കണമല്ലോ. അതിനാൽ ശരിയായ ശ്രദ്ധ കിട്ടിയില്ല ഇക്കൊല്ലത്തെ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ.


ചില പോസുകൾ കുനിഞ്ഞിരുന്നു എടുക്കേണ്ടിയിരുന്നു. മുണ്ട് വളച്ചു കെട്ടി കുന്തക്കാലിൽ ഇരുന്നുവെങ്കിലും ശരിയായ ക്ലിക്ക് കിട്ടിയില്ല. ചുരുക്കം പറഞ്ഞാൽ നല്ല ഫോട്ടോസ് ഒന്നും കിട്ടിയില്ല എന്നർത്ഥം. കുമ്പിട്ടെണീക്കുമ്പൊൾ

പാറുകുട്ടിയെ പോലെ വലിയ മുലകൾ ഉള്ള  ഒരു പെണ്‍ കുട്ടിയെ  കണ്ടു. പാറുകുട്ടിയാണോ  എന്ന് നോക്കാൻ നടത്തത്തിനു വേഗത കൂട്ടി ഓളുടെ മോന്തായം നോക്കിയപ്പോൾ നിരാശ.

അമ്പലം വലം വെച്ച് വന്ന്, തീർത്ഥം കുറിച്ച് ചന്ദനം നെറ്റിയിൽ ചാർത്തി, തുളസിയില ചെവിയിൽ തിരുകി. പുറത്ത് കടന്ന് ചെരുപ്പ് ഇടാൻ നോക്കിയപ്പോൾ ചെരിപ്പ് കാണാനില്ല. പതിവിനു വിപരീതമായി ഞാൻ ചെരിപ്പ് കഴുകി വൃത്തിയാക്കി ആണ് നടയിൽ വെച്ചത്. ആരായിരിക്കാം ഒരു ചെരിപ്പുകള്ളൻ തൃശ്ശൂർ പാറമേക്കാവ് അമ്പലത്തിൽ.


എന്റെ ചെരിപ്പ് 11 സൈസ് ആണ്. സാധാരണക്കാർക്ക് പാകമാവില്ല. പകരം ഒന്ന് വാങ്ങണമെങ്കിൽ ഇന്ന് ഓണമായതിനാൽ കടകൾ എല്ലാം അടവും. കുറച്ച് വർഷങ്ങൾ ആയി കാലിൽ വാതം ആണ്. ചെരിപ്പില്ലാതെ വണ്ടി ഓടിക്കാനും, നടക്കാനും പറ്റില്ല. വീട്ടിനകത്ത് പോലും ചെരിപ്പിടണം. ആ ഞാൻ ചെരിപ്പില്ലാതെ ആനക്കൊട്ടിലിൽ കാർ എടുക്കാൻ മന്ദമന്ദം നടന്നു നീങ്ങി.


അങ്ങിനെ മഴയിൽ കുതിർന്ന ഈ ഓണം കൊണ്ടാടാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. രണ്ടും കല്പിച്ച് ചളിയും കല്ലും ഉള്ള വഴിയില കൂടി നടന്നു. എന്റെ വേച്ച് വെച്ചുള്ള നടത്തം കണ്ട് പലരും എന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.. ഒരുപാട് നാളായി മുണ്ട് വളച്ചുകെട്ടി ഉള്ള നടത്തം ആസ്വദിചിട്ട്. കാലടി വേദന കൊണ്ട് ബുദ്ധിമുട്ടിയിരുന്നു. പക്ഷെ അതൊന്നും എന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടില്ല.  നഷ്ടപ്പെട്ട ആ മോഡലിൽ ഒരു ചെരിപ്പ് വാങ്ങണം എങ്കിൽ എത്ര പീടികയിൽ കയറി ഇറങ്ങണം..


ആരാടാ കള്ളാ എന്റെ ചെരിപ്പ് മോഷ്ടിച്ചത്.. അതും കടകളെല്ലാം അടച്ചിരിക്കുന്ന ഈ ഓണത്തിന്. ഞാൻ ഒരുവിധം എന്റെ കാറിനുള്ളിൽ കയറിപ്പറ്റി. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി ചെരിപ്പിടാതെ വണ്ടി ഓടിച്ചു.  നനഞ്ഞ കാല് പെടലിൽ ശരിക്ക് ഇരിക്കാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. ഓണം ആയതിനാൽ ട്രാഫിക് കുറവായിരുന്നു. അതിനാൽ രക്ഷപ്പെട്ടു.


വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ എന്റെ ശ്രീമതിയും മകളും അടുക്കളയിൽ പാചകത്തിന്റെ തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു. ഇക്കൊല്ലം ഓണത്തിന് മരുമകൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൾ അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഉത്രാടത്തിന് തന്നെ പോയി. അവൾ പോയതിൽ എനിക്ക് സങ്കടം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്റെ കൊച്ചുമോൾ കുട്ടിമാളുവിനെയും അവൾ കൂടെ കൊണ്ടോയി.


അവൾ പോയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞങ്ങളുടെ ഇക്കൊല്ലത്തെ ഓണം രാജകീയമാകുമായിരുന്നു. അങ്ങിനെ ഈ ഓണത്തിന് പല നഷ്ടവും ഉണ്ടായി. വലിയ മുലകലുള്ള പാറുകുട്ടിയെ പോലെ ഉള്ള ഒരുത്തിയെ കണ്ടത് മാത്രം മിച്ചം.


എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും ഒരിക്കൽ കൂടി നല്ലൊരു ഓണം ആസംസിക്കട്ടെ..!!


Saturday, September 14, 2013

ഓണാശംസകൾ തൃശ്ശൂരിൽ നിന്നും

എന്റെ എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും ഓണാശംസകൾ

നാളെ ഉത്രാടം, മറ്റന്നാൾ പൊന്നോണം. ഇക്കൊല്ലം മഴയിൽ കുതിർന്ന ഓണം ആകാനാണ് സാധ്യത. ഇക്കൊല്ലം ഓണത്തിന് ഒന്നും എഴുതിയില്ല. പണ്ട് എഴുതിയ ഒരു പോസ്റ്റ്‌ ഉണ്ട്. ദയവായി എല്ലാവരും വായിക്കണം.

എന്റെ ചെറുപ്പത്തിലെ ഓർമയാണ് ഈ ഓണം. ...http://jp-dreamz.blogspot.in/2012/07/blog-post_17.html


Monday, September 9, 2013

happy ganesh pooja

I wish my friends world wide HAPPY GANESH PUJA and I pray to God for ur prosperous life.May you find all the delights of life n ur all dreams come true!

++++++++++
this is the tallest vinayaka idol in ramanathapuram - coimbatore. i am living here for some time. yesterday i was here in this temple with my grand kid kuttimaalu, her mother, father and my wife beena.

we could celebrate this year vinayaka chathurthi in a wonderful manner. i wanted to go mangarai where there was "kumbabhishekam" of srishti ganapathy temple in the avp premises at pathanjalipuri.

as this place was 25 km from coimbatore citi limits, there was no one to transport me there. i wanted to go with dr indulal or dr prasad. but no one invited me.

then i thought to go with dr krishnakumar jee. but later i thought not to trouble him.

i am sure lord vinayaka is with me. i have more dreams from avp.

Wednesday, September 4, 2013

CRY of a glaucoma patient - ഒരു ഗ്ലോക്കോമ രോഗിയുടെ രോദനം


memoir

Nice meeting you dear friend this morning. As I could not  get the taxi from your help desk in the  hospital, I walked around the  streets of your  area, had coffe from one kiosk, purchased some medicines where I got 16%  discount on MRP. I should thank “prakash medicals” for their humanitarian service.

These days in India every where price hike.  So these people is an example to general public and other traders. I assume that they  work on a small margin and allocate a big share of their  profit to poor and needy human kind. Their service is excellent and let me pray for the health and long life the  people behind to this organization.

I have been using the eye drops “alfagan P” which is costing about rs 230/=, so this 16%  discount some thing to the  poor people like me. I bought some medicines for  my wife too from there.

I am a glaucoma patient since 25 years. My right eye had a surgery 25 years ago and the  vision and tension was very much controlled after the surgery. Now I am on a tour and made a sotp over at Coimbatore, tamil naadu.

After staying here I had irritation, redness and discomfort on the affected eye and I was with dr sathyan who  told me some repairs to be done of surgery done area. I was worried about the result. If any negative things happen I will loose my right eye vision. My left eye is OK so far. It is protected by eye drops.

Thank GOD I could see the world so far with my eyes with your grace. Kindly let me see the world till I die. Even the vision of one eye is becoming zero, let me survive with the vision of left eye. Let my doctors have the right diagnosis during my eye check up. This is my prayer.

“glaucoma is a dangerous eye disease” what is glaucoma = Glaucoma is the name for a group of diseases that can lead to damage of the eyes optic nerve and result in BLINDNESS.

Please read about more in glaucoma here in this link.. http://www.galloways.org.uk/eyeinformation/eyetab03.html


Let me remind sidharth about my  “part time job” in your establishment. I don’t mind even full time  provided two hours lunch break.

I am basically a “marketing guy” but I cannot work as a “hardcore” man. I can control team of sales force or independent   “office administration”.

I have worked 20 years with the largest “office equipment, stationery, furniture and graphic dealers” in the world. That was at “muscat, sultanate of oman”. This kind of establishment is the only one and unique. The entire office supplies including office furniture and printing press is attached with this organization.

I could work there for long 20 years. I had voluntary retirement for the higher education of my children. Such a novel and beautiful job – I had to leave at my own choice.

As I could not get professional qualification in my  childhood, I thought and taken an oath that I should give maximum education to my two children. Finally I could materialize my dream. Both of them got admission in the engineering college on “merit” level.

Thank god my son is a professional engineer with masters degree business management – Btech  MBA and daughter became an architect Barch MBA.

Although leaving my job from gulf was not a good measure, but I did it as my presence in the home of my village was necessary to support and take care of them.

My parents were rich but I could not understand even now why they did not take care of higher studies. [both them not on this earth now]. My father was  a rich man, general manager of group  of hotels spread in India and Sree Lanka. He  made too much cash money. But he had no time  to take care of the education of his children.

I remember even now his business friends and colleagues sent their children to UK, Australia etc. now they are in better positions than me. I think my mother did  not want we both children stay with  our  dadd at Colombo.

 Y..??

My mother was a  school teacher and she wanted to stay back in Kerala. I  remember my childhood in Colombo and I have very sweet remembrance of that part  of the world. Tram Cars, Double Dekker bus, beautiful  streets, shops etc. now I am 65 and my childhood in Colombo was there about 60 years  ago.

Those days Colombo  was a heaven in the earth. We poor brothers could not  get educated due to the “cold strike” between our parents. Although the situations  were like that, thank God we both brothers had a fantastic life so  far.

I could travel world wide and enjoyed my  life and 20 years stay  in Gulf with my wife and  two children. My brother  V. K.  Sreeraman has become a famous film actor, TV presenter and anchor, good author and orator. I am really proud of my brother. His latest film is “praanchiyettan”

While  walking through  the streets of “sowripalayam” and pondering my memories of my childhood in  Colombo,I  got into the  #1C bus and reached in ‘olympus’ stop of Ramanathapuram – Coimbatore.

I was happy this morning after my visit with yr uncle dr sathyan who looks after my “glaucoma affected eye”. He said no immediate surgery for me. I was happy and this day is my happy day. Felt like having  a ‘chilled foster beer’ -  but the area I  live “puliayakuam – Olympus” I could not find a good bar or pub.

Even now “while I process this letter” I am feeling to have a beer just enjoy my day. But no way to have. Of course it is available. All leading hotels are at Gandhipuram area which is  7 km ahead. No way to go there as no easy  transportation. Buses are overloaded always. The ordinary man’s vehicle of “autorikshaw” pretty expensive here.

While in Trichur, Kerala rs 15/= for about 2 km. but here in Coimbatore minimum fare is rs. 50/ and if I travel 2 km I should  pay some thing like rs. 70 or 80/-. Thatz d life here, so better forget  about ‘the chilled beer’

So cheers…!!! My dear sidharth. I wrote many things which might  not  be to your interest.  Please do send me the  “brochure” of your commercial firm. Let me see what  I can do with  that. Either go  for a domestic unit to my home back  in kerala or promote  your  product in my village and the  places I worked around the globe.

Let me remind you once again for my  “part time job” in either your  hospital or factory.
Wish you a wonderful day my dear sidharth.

Cheers once  again and wish you good luck.

Let me take this opportunity to thank my trichur home town eye doctor anup chirayath referring me to Dr Sathyan who is one of the most expert glaucoma surgeon in Coimbatore.

Sunday, August 25, 2013

പ്രിയപ്പെട്ട ഇന്ദു.


പേര് മറ്റൊന്നാണ് എങ്കിലും ഇന്ദു എന്ന് വിളിക്കപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എന്റെ കൊച്ചു കൂട്ടുകാരീ..

 ആഘോഷങ്ങളുടെ കാലം വരുന്നു.. വിനായക ചതുർഥി, ശ്രീ കൃഷ്ണ ജയന്തി, ഓണം മുതലായവ എല്ലാം വരുന്നു.


എനിക്ക് മോര് കറിയും കാളനും തീയലും ഒന്നും തന്നില്ല. സാരമില്ല ധാരാളം സ്നേഹം തന്നല്ലോ. പാട്ടുപാടി തന്നല്ലോ..

 എന്റെ ഇന്ദുവിനെ കണ്ടാൽ എങ്ങിനെ ഇരിക്കും എന്നറിയേണ്ടേ എന്റെ കൂട്ടുകാർക്ക്..

 ഉണങ്ങി ഒരു പെൻസിൽ പോലെ ആണ് എന്റെ ഇന്ദു..

 സ്നേഹം കൊണ്ട് മൂടും. ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യമേ നേരിൽ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ....

 കാളൻ ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ടുത്തരാം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഒരിക്കൽ. പക്ഷെ കിട്ടിയില്ല എന്നുമാത്രം. പക്ഷെ എനിക്ക് പരിഭവമില്ല എന്റെ ഇന്ദൂ ... ഇനിയും പാട്ട് പാടി തന്നാൽ മതി.. 

 സുജാതക്ക് വേണ്ടി ജോർജ് പാടുന്ന ആ പാട്ട് പാടി തരാമോ....

" എള്ളെണ്ണ മണം വീശും നിന്നുടെ മുടിക്കെട്ടിൽ...." എന്നുള്ള ഗാനം... പണ്ട് കൊച്ചിക്കായലിലെ ബോട്ട് ജെട്ടിയിലിരുന്നു ജോർജ്ജ് പാടുമായിരുന്നു ഈ ഗാനം നാല്പത്തി അഞ്ച് കൊല്ലം മുന്പ്...

 എന്റെ ഇന്ദുവിനെ കാണണം എങ്കിൽ വരൂ തൃശൂരിലേക്ക് ..

Saturday, August 24, 2013

Mission - unsuccessful


 memoir

Itz my  dream to work  in a 3 star hotel later to build one in the coastal areas of trichur district, preferably  in the banks  of kanoli  kanal back waters.

Although there  are hotels in this region,  but none  of them facing to such environments. I have  piece of land, little money and  financiers from  the gulf and Europe. What is need is the expertise. Once the hotel is built I should be  General Manager and MD.

My  father  late Mr.  V. C .  Krishnan the general manager of buhari group  of hotels had this dream. He could not do this. While he was on the chair,  I had been given  little  training in one of the leading 3 star hotels in Madras while I was a boy of  22  years. Those  days  I  did not stick  there  as my  plan was to mobilize some funds. Then I reached in the gulf countries.

Now my ambition  is to materialize the dream of my  late father. Some  people call my father as “buhari  Krishnan”.  He was mainly stationed at Colombo. There he was the General Manager  of  “Hotel de Buhari”. I have  spent my childhood there and I  have some memories of Colombo. I  shall  share it here.

While I  was about 5  years we  had  moved our  living place from Maradana to Mount  Pleasant. We were living in a villa just  behind Hotel de Buhari, but  that  area  was not  very  comfortable I suppose. The  place ‘Mount Pleasant” was a  posche  area.

There  we were living with one  uncle and  his 3  daughters. I remember  the face of only  “Tharamma chichi” now. I  had a tri-cyle and these  chechees used to push  it  for me. My uncle [her  father] had an office at the end of this housing colony. 

By 10 in the morning he will  have an orange juice  or  apple juice. The servant will  take it  there.  One day I  quarreled with  one of the  chichi and said  I  should carry the juice  to uncle.  They  were lauphing at me. How a small boy  can carry  this. But I  said  that I shall put in the back of my  cycle. Finally it had happened. They placed the juice in the back of my  cycle  and tharama chichi  pushed it upto the office  of her  father.

My father  used  to travel  to  England  and other European  countries and when ever  he comes  back he  will  get me good quality  of  toys, jeans like clothes etc.

My father  had an “Austin Cambride” car for daily  use which shuttles between Mount  Pleasant and Maradana.  In the evenings he  takes me and my chechi for outing  in his “Plymouth” car. He  was crazy buying such expensive luxury vehicles.i still remember  that  car has a music  horn  and I often play  that.

Once in a month he  takes us  to  Candy temple and his friend’s bungalow in the  green fields Tea estate. I  still remember like yesterday the life of  that bungalow I had in my little ages.

Comparing  to the city life this area is  very cold as it  is  a mountain like  area. Those  days this bungalow has a huge water heater powered with fire woods. The entire complex was given  hot  water with this huge plant.

The food served in this place was excellent. While my father serves Indian and continental food in  his place, the tea estate manager uncle make us  very  special food there. If it is fish and chicken in Colombo hotel  here in Candy the main food will be rabbit, deer etc.
In the evening all of us will sit in  lawn and have barbeq dinner. My  father  will  start the drink. Mostly he will have “stout” [dark beer]

[contd]

Tuesday, August 20, 2013

ഇന്ന് സംസ്കൃത ദിനം

 " സംസ്കൃത  ശബ്ദങ്ങളുടെ നാദം തന്നെ നമുക്ക്
അന്തസ്സും ഓജസ്സും ബലവും പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു."
[സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ ]

ഇന്ന് സംസ്കൃത ദിനം.

കോയമ്പത്തൂർ ആര്യ വൈദ്യ ഫാർമസി അങ്കണത്തിൽ ശ്രാവണപൂർണിമ - സംസ്കൃത ദിനം കൊണ്ടാടി. ഈ സ്ഥാപനത്തിന്റെ മേനെജിംഗ് ഡയരക്ടർ പദ്മശ്രീ ഡോ: കൃഷ്ണകുമാർ ചടങ്ങ് ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തു.

ഈ സ്ഥാപനത്തിന്റെ നവക്കരയിലുള്ള ഗുരുകുലത്തിലെ കുട്ടികളുടെ വിവിധ കലാപരിപാടികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

കൂടുതൽ വാർത്തകൾ  താമസിയാതെ പ്രതീക്ഷിക്കാം

Tuesday, August 13, 2013

മസ്കറ്റിലെ തണുപ്പുള്ള രാത്രി

മസ്കറ്റിലെ തണുപ്പുള്ള രാത്രി എനിക്കോർമ്മ വന്നു ഇന്ന്. ഡിസംബർ മാസം ഗൾഫിലെല്ലാം തന്നെ തണുപ്പാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് മസ്കത്തിൽ കുറച്ച് കൂടുതലും. മാസത്തിൽ ഒരിക്കൽ ഞാൻ പിള്ളേരുമായി ക്വറത്തുള്ള മുംതസ്മഹലിൽ പോകും. എനിക്കും എന്റെ പെണ്ണിനും അവിടുത്തെ മട്ടൻ കറി വളരെ ഇഷ്ടമാണ്.

ഞാൻ 1993 ലിലാണ് മസ്കറ്റ് വിടുന്നത് - അന്ന് വരെ ഈ സീസണിലെ തണുപ്പുള്ള രാത്രി ശരിക്കും ആസ്വദിക്കും. ആ ആസ്വാദനത്തിൽ ഒന്നാണ് ഈ  മുംതാസ് മഹൽ. ഭക്ഷണം മിക്കപ്പോഴും ഓർഡർ ചെയ്യുക കുട്ടികളുടെ അമ്മ ബീനയാണ് - എനിക്ക് സ്റ്റാർട്ടർ ആയി ഹെനിക്കൻ ചിൽഡ് ബീയരും മക്കൾക്കും അമ്മക്കും സൂപ്പും ഓർഡർ നൽകും.

അവിടെ അതോടൊന്നിച്ച് പെപ്പർ മസാല പപ്പടവും അത് മുക്കി തിന്നാൻ ഗാർലിക്ക് പേസ്റ്റും ലഭിക്കും. ഞാൻ ഒന്നോ രണ്ടോ കേൻ  ബീയർ അകത്താക്കി ഇരിക്കുന്ന സമയം ഫുഡ് തയ്യാറായി മേശമേൽ എത്തും. ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് കുട്ടികളോടൊപ്പം റോഡ്‌ സൈഡിലുള്ള ലോണിൽ അൽപനേരം ഇരുന്നു തണുപ്പ് ആസ്വദിച്ചേ അല്കൊയറിലുള്ള വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങൂ..

ഗൾഫ്  പാരമ്പര്യം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാൻ മക്കളാരും അങ്ങോട്ട്‌ പോയില്ല. എല്ലാ ഗൾഫുകാർക്കും ചിയേർസ് !!!!

Sunday, August 11, 2013

അടുത്ത ഓണമുണ്ണാന്‍ യോഗമുണ്ടാകുമോ കൂട്ടുകാരെ.

ഓരോ ഓണം കഴിയുമ്പോളും ഞാന്‍ വിചാരിക്കും,അടുത്ത ഓണത്തിന് ഉണ്ടാകുമോ ഈ ഭൂമിയില്‍ എന്ന്.... വയസ്സ് അധികമൊന്നും ആയില്ലെങ്കിലും കുറച്ചധികമായെന്ന് ഒരു തോന്നല്‍.. ജരാനര ബാധിച്ചു, വാര്‍ദ്ധക്യം എന്നെ വാരിപ്പുണര്‍ന്ന മാതിരി.............

ഓണം അടുത്തമാസം........ ഞാന്‍ ഓണത്തിനെ വരവേറ്റ് ഇരിക്കുന്നു. ഇക്കുറി ഓണമുണ്ണാന്‍ കുന്നംകുളം ചെറുവത്താനിയിലെ തറവാട്ടിലേക്ക് പോകണം.

അവിടെ സഹോദരന്‍ വി. കെ. ശ്രീരാമന്‍ [film star, TV presenter/anchor, author, orator etc.] ഉണ്ട്.. അവിടെ നാലുദിവസം താമസിച്ചിട്ട് കുറേ കാലമായി..

അവിടെ രസമാണ് ജീവിതം, അയലത്തെ വീട്ടിലെ കുട്ടികളായ ഷെല്‍ജി, ചിടു, കുട്ടാപ്പു,കണ്ണകി മുതലയാവരെ കാണാം........... പിന്നെ പാടത്ത് കൂടി മുണ്ട് വളച്ച് കെട്ടി വെള്ളം തെറിപ്പിച്ച് നടക്കാം.. പുഞ്ചപ്പാടത്ത് പോകാം.......... കൊക്കിനെ കാണാം.

പോത്തുങ്ങളും എരുമകളും കുളിക്കുന്ന “എരുകുളത്തില്‍’ മുങ്ങിക്കുളിക്കാം. പുഞ്ചപ്പാടത്തെ പുത്തന്‍ തോട്ടുവക്കിലെ ഷാപ്പില്‍ നിന്ന് മധുരക്കള്ളും ഞണ്ടുകറിയും കഴിക്കാം........ വഞ്ചികുത്തിക്കളിക്കാം......... ആമ്പല്‍ പൂ പറിക്കാം..

പുഞ്ചപ്പാടത്തെ ആറാട്ടുകടവിലെ [അയ്യപ്പന്‍ കാവ്] വാസുട്ടിയെ കാണാം. വാസുട്ടിയും ഞാനും വടുതല സ്കൂളില്‍ 4 1/2 ക്ലാസ്സ് വരെ ഒന്നിച്ചുപഠിച്ചതാണ്.

അങ്ങിനെ കുറച്ചധികം ഓര്‍മ്മകളുണ്ട് പുതുക്കാന്‍...

എന്റെ പണ്ടത്തെ ഒരു ഓണവിശേഷം താഴെ കാണുന്ന ലിങ്കില്‍ പങ്കിടാം..




Saturday, July 27, 2013

സാമ്പാർ വട

memoir

എന്റെ മരുമകൾ സേതുലക്ഷ്മിക്ക് വളരെ നാളത്തെ കാത്തിരിപ്പിനുശേഷം  ഒരു  ബാങ്കിൽ ജോലി കിട്ടി. പോസ്റ്റിങ്ങ്‌ മദിരാശിയിൽ ആയിപ്പോയി.   അവളുടെ കെട്ട്യോനും മകളും കോയമ്പത്തൂരിലും. അവൾ  എന്തായാലും പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.

മകളെ നോക്കൽ ഒരു  വിഷയം  തന്നെ.  സാഹചര്യത്തിൽ കുട്ടിയുടെ  കാര്യം ഏറ്റു . ഞങ്ങൾ അവളെ നോക്കിക്കോളാം എന്നുപറഞ്ഞു.  ഉദ്ദേശിച്ചത് കുട്ടിമാലുവിനെ എന്റെ തൃശ്ശൂരിലെ വീട്ടില് സംരക്ഷിച്ചുകൊള്ളാം എന്നാണ്. പക്ഷെ   അവൾ ധരിച്ചത് ഞങ്ങൾ കോയമ്പത്തൂരിൽ വന്ന് താമസിക്കുമെന്നാണ്. അങ്ങിനെ  ആയാലും വിരോധമില്ല എന്ന് ഞങ്ങൾ അറിയിച്ചു.

ഇനി ഞങ്ങൾക്ക് വയസ്സായാൽ  മക്കളുടെ  കൂടെ നില്ക്കണമല്ലോ. അപ്പോൾ അവള്ക്ക് സമാധാനമായി. അവൾ കോയമ്പത്തൂർ രാമനാഥപുരത്തെ ധന്വന്തരി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഹനുമാൻ സ്വാമിയെ  മനസ്സില്  ധ്യാനിച്ചു..... "എനിക്ക് കോയമ്പത്തൂരിലേക്ക് ജോലി  മാറ്റം കിട്ട്യാൽ ഹനുമാൻ സ്വാമിക്ക് വട  മാല കെട്ടാം..."

അത്ഭുതം തന്നെ,  കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവളുടെ  സ്വപ്നം സാക്ഷാത്കരിച്ചു. കോയമ്പത്തൂരിൽ തന്നെ  കിട്ടി  പോസ്റ്റിങ്ങ്‌. അങ്ങിനെ  കഴിഞ്ഞ വെള്ളിയാഴ്ച പൂരോരുട്ടാതി നക്ഷത്രത്തിൽ പിറന്ന സേതുലക്ഷ്മി ഹനുമാൻ സ്വാമിക്ക്  വടമാല നേർന്നു.

ഞാൻ രാവിലെ തന്നെ  അമ്പലത്തിൽ പോയി വടമാല  പ്രസാദം വാങ്ങി.  ഇരുനൂറു രൂപക്ക് ഇത്രമാത്രം വടയോ..? ഞാൻ അമ്പരന്നു.  പ്രസാദത്തിനു നല്ല ചൂടുണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ച് ഓഫീസിൽ ഡോക്ടർ പ്രസാദിനും ഡോക്ടർ ഇന്ദുലാലിനും, പാർവതിക്കും, എകാംബരത്തിനും, പപ്പനും  ഒക്കെ കൊടുക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ അതൊക്കെ സേതുലക്ഷ്മിയല്ലേ ചെയ്യേണ്ടത് എന്ന നിലപാടിൽ ഞാൻ പ്രസാദം  വണ്ടിയിൽ കൊണ്ടുവെച്ചു.

ഞാൻ അമ്പലത്തിൽ നിന്ന് ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിച്ച് വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ പ്രസാദം കണ്ട് എന്റെ ശ്രീമതി ബീനാകുമാരി അമ്പരന്നു, അവള്ക്ക് സന്തോഷമായി.  വടയിൽ ഉപ്പ് ഇട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും നല്ല  മോരിച്ചൽ ഉണ്ട്, കുരുമുളക് ഉണ്ട്. ഞങ്ങൾ കഴിച്ചു ഭഗവാന്റെ പ്രസാദം. കുട്ടിമാലുവിനും കൊടുത്തു. പത്തെണ്ണം പണിക്കാരി പാപ്പാത്തിക്കും കൊടുത്തു.

എന്നിട്ടും പാത്രത്തിൽ ബാക്കി വടകൾ ധാരാളം. വൈകിട്ട് സേതുവും ജയേഷും ബേങ്കിൽ നിന്ന്  എത്തിയിട്ട് വട പ്രസാദം കണ്ട് സന്തോഷമായി. തണുത്ത വട അവർ  ഹനുമാൻ സ്വാമിയെ സ്തുതിച്ച് കഴിച്ചു, ബാക്കിയുള്ളത് നാളെ പ്രാതലിനായി മാറ്റി  വെച്ചു.

ഞാൻ ബീനാമ്മയോട് പണ്ടത്തെ എന്റെ തിരുവനന്തപുരം ചാല ബസാറിലുള്ള ഗാന്ധി ഹോട്ടലിലെ സാമ്പാർ വട വിശേഷം പങ്കുവെച്ചു. അപ്പോൾ അവള്ക്ക് തോന്നി പ്രാതലിന് സാമ്പാർ  വടയും ആകാം എന്ന്.

ഗാന്ധി  ഹോട്ടലിൽ ഞാൻ താമസിച്ചിരുന്നത് ഏതാണ്ട് നാൽപത് കൊല്ലം മുൻപാണ്. അതായത് എനിക്ക്  ഇരുപത്തഞ്ച് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ. ആ കഥ ചുരുക്കി പറയണമെങ്കിൽ തന്നെ രണ്ട് പേജ് വരും,  അതിനാൽ അടുത്ത അദ്ധ്യായത്തി എഴുതാം .

ഉദ്ദിഷ്ട  കാര്യം സാധിക്കണമെങ്കിൽ വരൂ രാമനാഥപുരത്തെ ധന്വന്തരി ക്ഷേത്രത്തിലെ  സ്വാമിയെ കണ്ടു വണങ്ങാൻ - എന്നെ ആ പരിസരത്ത് മിക്കപ്പോഴും കാണാം. ഞാൻ അവിടെ നിന്നാണ് എന്നും ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത്... അവിടുത്തെ വായു ശ്വസിച്ചാൽ തന്നെ ഒരുവിധം രോഗങ്ങൾക്കെല്ലാം മുക്തി കിട്ടും.

arya vaidya pharmacy [coimbatore] അങ്കണത്തിൽ ആണ്  ഈ ക്ഷേത്രം.

[തുടരും]


Tuesday, July 23, 2013

മാങ്കരയിലേക്ക് ഒരു യാത്ര - ഭാഗം 2


Please see the english  translation at the  bottom


 ഞങ്ങൾ ആദ്യമായി പോയത് രോഗികൾ കിടക്കുന്ന വാർഡുകളിലേക്ക് ആണ്.എന്റെ ഔദ്യോഗിക നിർവഹണം നടത്തേണ്ട ഈ സ്ഥാപനത്തിന്റെ നാമം  Arya Vaidyan P. V Rama Varier Memorial Ayurveda Hospital & AVP Training Academy   എന്നാണ്. ഇത് Arya Vaida Pharmacy [Coimbatore] Ltd - (AVP) ന്റെ ശാഖ  ആണ്.


ഇവിടെ കിടത്തി ചികിത്സ നടത്തുന്ന നിരവധി   വാർഡുകൾ ഉണ്ട്ട്.  പ്രധാനമായും ഇരുപത്തിരണ്ട് മുറികൾ ഉള്ള ഒരു കെട്ടിടം, പത്തിൽ താഴെ മുറികൾ ഉള്ള മറ്റു കെട്ടിടങ്ങൾ, കോട്ടേജുകൾ  അങ്ങിനെ പോകുന്നു സൌകര്യങ്ങൾ . 

എല്ലാ മുറികളും രണ്ട് കട്ടിലും കിടക്കകളും  കൂടി ഉള്ളതാണ്. രോഗികളുടെ സൗകര്യം പോലെ സിംഗിൾ / ഡബിൾ  രീതിയിൽ ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ് . എല്ലാ മുറികളിലും ഒരു മേശയും രണ്ട് കസേരകളും ഒരു സ്റ്റൂളും, അലമാരയും  ബൈ - സ്റ്റാണ്ടർക്ക് കിടക്കാനുള്ള സൌകര്യവും, ബാത്ത് റൂമിൽ വെസ്റ്റേണ്‍ കമോടും ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറും ചൂടുവെള്ളം ലഭിക്കുന്ന സൌകര്യവും ഉണ്ട്.

മുറികളെല്ലാം കൊതുക് കടക്കാത്തവിധം നെറ്റ് അടിച്ചിട്ടുണ്ട്.  ഇനി രോഗികള്ക്ക് റെപ്പല്ലർ ഉപയോഗിക്കണമെങ്കിൽ  കൂടുതൽ  പണം  നൽകിയാൽ ലഭിക്കുന്നതാണ്. കുടിക്കാൻ മരുന്ന് വെള്ളം  സൌജന്യമായി ലഭിക്കുന്നു.


ഇവിടെ ഡോക്ടർ പ്രാർത്ഥ സാരഥി ആണ്  മെഡിക്കൽ ഓഫീസർ. അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം  ഡോക്ടർ വർഷയും മറ്റു ഡോക്ടർമാരും ഉണ്ട്. 

 ഇവിടെ ചികിത്സ  കൂടാതെ പഠനവും ഉണ്ട്. DIPLOMA IN AYURVEIDC HEALTH CARE ASSISTANCE [recongnized by  Bharathiar  University] ഇത്തരത്തിൽ ഉള്ള തെറാപ്പിസ്ടുമാർക്ക് ഉള്ള ഒരു ഡിപ്ലോമ കോർസ് ഇവിടെ മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്ന്   ഇവർ  അവകാശപ്പെടുന്നു.

ഇവിടെ വിദേശീയർക്കുള്ള ജനറൽ മെഡിസിൻ കോഴ്സുകളും ഉണ്ട്. ഇന്തോനേഷ്യ, ബ്രസീൽ എന്നിവടങ്ങിൽ നിന്ന് വിദ്യാർഥികൾ ചില സീസണുകളിൽ കോഴ്സിന് എത്തുന്നത് സാധാരണമാണ്. 

യോഗ & മേടിറ്റേഷൻ ട്രെയിനിങ്ങും ഉണ്ട്. നൂറുപേർക്കിരികാവുന്ന ഒരു ആംഫി തിയേറ്ററും ഉണ്ട്. സെമിനാറുകൾ, വർക്ക് ഷോപ്പുകൾ എന്നിവ ഇവിടെ സാധാരണമായി അരങ്ങേറുന്നു.

മാങ്കരയുടെ പ്രകൃതി ഭംഗി വിവർണ്ണനാതീതാമാണ്. വനമധ്യത്തിലെന്നപോലെ, ഒരു  ഭാഗത്ത് പാറക്കെട്ടുകളുള്ള   വനം, മറ്റൊരു ഭാഗത്ത് മരങ്ങളും സസ്യങ്ങളും  നിറഞ്ഞ ഗ്രാമീണ അന്തരീക്ഷം. 

ഒരു  വിനായക കോവിൽ ആശുപത്രി വളപ്പിൽ ഉയർന്നുവരുന്നു. ഉദാരമതികളിൽ നിന്നുള്ള സംഭാവന കൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഇതിന്റെ നിർമാണം. പൂർണമാകാൻ കുറച്ച് പണികൾ കൂടി ഉണ്ട്. ഈയിടെ ഒരു  പറ്റം ആനകൾ അതിന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് നിലയുറപ്പിച്ച് വിനായകന്റെ സാന്നിധ്യം അറിയിച്ചത്രേ. കഴിഞ്ഞ നാൽപത് വർഷത്തിൽ ആദ്യമായാണത്രേ ആനകൾ കാടിറങ്ങി വരുന്നത്. 


ദൈവീകാന്തരീക്ഷം തുളുമ്പുന്ന   പുണ്യഭൂമി പോലെ ഇവിടെ വരുന്ന  ആർക്കും തോന്നിപ്പോകും.  ആനക്കൂട്ടങ്ങളുടെ വരവ് ഒരു ശുഭ ലക്ഷണമായി ഇവിടുത്തുകാർ കരുതുന്നു.

ഉഴിച്ചൽ, പിഴിച്ചൽ, ധാര മുതലായ ആയുർവേദ ചികിൽസക്ക്  വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ് ഈ സ്ഥാപനം.

ഞാൻ ഇവിടെ വീണ്ടും പോകുന്നുണ്ട് - കൂടുതൽ വിശേഷങ്ങൾ ഇനിയും എഴുതാം.



Part 2

We first visited the wards where the patients were admitted. The name of this place where I should do my official duty is “Arya Vaidyan P.V Rama Varier Memorial Ayurveda Hospital and AVP training Academy”. This hospital is the branch of “Arya Vaidya Pharmacy (Coimbatore) Ltd”.

There are many wards here where they admit the patients and give treatment to them. A building with 22 rooms is one of the main buildings here. Buildings which have less than 10 rooms, cottages etc are some of the other facilities here. All the rooms have two cots with beds. These cots can be used as both single and double according to patients' needs.

All the rooms have one table, two chairs, one stool, an almirah, facility for the by-standers to lie down, bathrooms with western toilets and pipes which provide hot water all the time.  They have put nets in all the rooms to prevent the mosquitoes from entering the rooms. Also mosquito repellers are plugged in free of  charge.

Medicinal water is available here free. Dr Parathasarathy is the medical officer here. Dr Varsha and other doctors are also with him. Not only treatment but also medical courses are provided here. Diploma In Ayurvedic Health care assistance (recognized by the bharathiar university).

They say that such courses for the therapists are only available here. Here there are courses in short term general medicine and therapy for the foreigners. It is quite normal here that during some seasons students from Indonesia and Brazil come here for doing these courses.

Training in yoga and meditation is also provided here. There is an amphitheatre here where 100 persons can sit. Seminars and workshops are conducted here.

The beauty of Mangara is beyond description. It is like the middle of a forest, one side is full of rocks and the other side is a village area full of trees and plants. One Lord “Vinayaka”  temple is being built on the hospital plot. This temple is built with the contributions received from the patients and villagers. Little more work is left and the inauguration of the temple expected shortly.

They say that recently, a herd of elephants came infront of the temple which is considered as the presence of Lord Vinayaka.  As per their report this is for the first time in the last 40 years that elephants are coming down to the village from the forest.

Anyone who visits this place will feel that this place is full of divinity. The natives of this place consider the Elephants' arrival in  front of the temple as a good sign. This institution is famous for its ayurvedic treatments.

 I am going to revisit this place and write more about it for sure.